|
با وجود هدفمند شدن يارانه ها در صورت افزايش بهره وري در سيستم حمل جاده اي و ريلي، كرايه حمل حتي قابل كاهش نيز خواهد بود به طور متوسط تعداد دفعات بارگيري كاميون ها در طول سال كمتر از 100 مرتبه مي باشد هر كاميون بطور متوسط 48000كيلومتر سير انجام مي دهد متوسط حمل در هر دفعه بارگيري حدود 14 تن است اين در حالي است كه هر كاميون قابليت حمل 22 بار را دارد و قادر است در طول سال 7500 تن بار را در فاصله 500 كيلومتر جابجا كند كه در اين صورت با كرايه هاي موجود درآمد هر كاميون 110 ميليون تومان در سال خواهد شد. هزينه گازوييل با قيمت هاي جديد براي كاميوني كه اين ميزان جابجايي كالا انجام مي دهد حدود 20ميليون تومان خواهد بود. در حال حاضر درآمد متوسط هر كاميون در طول سال حدود 30 ميليون تومان است و هزينه سوخت آن حدود 6 ميليون تومان است/ چنانچه قيمت كاميون را 100ميليون تومان در نظر بگيريم در حالت اول كه بهره وري بالاست (با در نظر گرفتن همه هزينه ها)در مدت كمتر از دو سال پول خريد خودرو بازگشت خواهد شد اما در حالت دوم كه بهره وري پائين است زمان بازگشت سرمايه حدود 5 سال خواهد بود لذا چنانچه بهره وري افزايش يابد اين امكان فراهم خواهد شد كه با وجود قيمت هاي جديد گازوئيل نرخ كرايه افزايش نيابد و حتي در مسير هاي طولاني و بارهاي ترانزيتي نرخ كرايه كاهش نيز داشته باشد. چنين وضعيتي در حوزه حمل و نقل ريلي نيز وجود دارد و بهره وري در آن حوزه نيز حدود 22 درصد است كه اگر بهره وري در آن حوزه افزايش يابد مي توان با كاهش نرخ كرايه سود بيشتري نيز كسب نمود لذا مشكل اصلي و اساسي حوزه حمل و نقل ايران بهره وري بسيار كم است و اگر اين مشكل اساسي با برنامه ريزي و مديريت صحيح حل شود هدفمند شدن يارانه ها مشكلي براي حوزه حمل و نقل ايجاد نخواهد نمود و نيازي به افزايش نرخ كرايه حمل نخواهد بود. شركتهاي حمل بار در تركيه، چين و كشورهاي رقيب با ارائه نرخ كرايه ارزان توانسته اند بازار ترانزيت بار در منطقه كه بازار بزرگ و جذابي مي باشد را در اختيار بگيرند نرخ كرايه حمل ايران آنقدر گران است كه حتي هندوستان كالاي خود را از طريق خاك چين به روسيه صادر مي كند و هزينه هايش كمترمي شود با وجود اينكه طول مسير حدود ۲ برابر مي شود اما باز هم ارزان تر از مسير ايران است.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳ دی ۱۳۸۹ساعت 12:2 توسط سید حسین میرافضلی
|
|
|
